از آن كوتان نكنند و در اكثر اوقات خصوصا قبل از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن به ذكر و استغفار مشغول باشند تا به فرمودهء وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِها وَ مِنْ آناءِ اللَّيْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرافَ النَّهارِ لَعَلَّكَ تَرْضى « 1 » عمل نموده و به مرتبه رضا برسند و بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب در مصلّاى خود به هيأت حال تشهد بنشينند و به تعقيب مشغول باشند و بعد از طلوع آفتاب مشغول به تعليم ، تدريس ، فتوى ، سؤال و جواب مردمان و نشر علوم و احياء امر دين و منصب خلافت خود باشند و همچنين بعد از نماز ظهر و عصر ، و در شب به مهمانى و مجالس لهو ، لعب ، غفلت و مصاحبت عوام و اراذل ننمايند و نروند و بعد از تعشى بخوابند و در وقت خواب با طهارت و ذكر بسيار ، بخوابند تا به همان حال ذكر به خواب روند تا خوابگاه ايشان به منزله مصّلى و خواب ايشان عبادت باشد و از معنى حديث « نوم العالم عبادة » « 2 » بهره‌مند گردند و شايد كه بعد از عمل به اين آداب ، روزبه‌روز ترقّى فرموده و ملحق به طايفه‌اى كه عالم به علم ظاهر و باطن هر دو مىباشند ، بشوند يا آنكه لا اقل از طايفه‌اى كه عالم به علم ظاهر و ناجى و ممدوح مىباشند ؛ خارج و ملحق به علماى سوء كه مذموم و هالك مىباشند ، نگردند . در ره دين اگرچه آن نكنى * دست و پائى بزن زيان نكنى

--> ( 1 ) . طه : 130 ( 2 ) . بحار 68 : 308 و در فقيه 4 : 367 نيز آمده است كه « يا على نوم العالم افضل من عبادة العابد »